Na hun voorstelling “Maar we zijn toch vrienden” (met live band) gaan ze nu terug naar de kern – gewapend met enkel een piano, ukelele en bas. Over dat moment waarop je denkt: is dit het nou? Als je ‘alles’ hebt bereikt en toch een leegte voelt. Wanneer je wakker wordt en jezelf nauwelijks herkent – wie ben ik, wat ben ik geworden, wie is die vrouw? Gooi je het roer radicaal om, of kabbel je door? Verbrand je je schepen achter je, of kies je voor veilige spijt? Liedjes over dat scherpe kantelpunt, ergens tussen berusting en verlangen. Na het succes én het enthousiasme van het publiek vorig jaar kijken we nu alweer uit naar de nieuwe voorstelling van Petra en Lotje!